هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )
593
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )
پا گذارد و خود را در اختيارش گذارند و قول يارى و همكارىاش دادند و تضمينش دادند كه تمامى سلاح و لوازمى را كه نياز دارد ، در اختيارش گذارند و سليمان بن صرر - الخزاعى كه آن روز به تعبير ابن قتيبة در ميان قوم خود و اهل عراق ، رئيس بود و سخنش پذيرفته بود به امام گفت : معاويه آنچه را كه شنيدهاى در برابر مردم به زبان آورده و گفت : كه من شرطهايى را با گروهى به ميان گذاردم و وعدههايى به آنها دادم و اميدهايى در دلشان پروراندم و اينك همه آنها را به زير دو پايم مىگذارم و به خدا سوگند كه منظورش آن بود كه هر آنچه ميان تو و او بوده است ، نقض شده و اكنون به من اجازه ده تا به كوفه روم و به عنوان كارگزار آنجا وارد شهر شوم و او را بر كنار كنم و حقش را كف دستش بگذارم كه خداوند خيانتكاران نيرنگ كار را هدايت نخواهد كرد . و پس از او حجر بن عدى و المسيب بن نجية الفزاري معروف به سوار سرخ مصر و ديگران ، سخنانى بر همين مضمون ، بيان داشتند . فرستادهها پياپى از كوفه و جاهاى ديگر ، به سويش گسيل مىشدند و همگى از ستم معاويه و عمال او به فغان آمده بودند و براى رهايى از آن رنج ، تنها چاره را ناديده گرفتن صلح مىدانستند و حرف آخر امام اين بود كه : هر يك از شما مردان ، تا آنگاه كه معاويه زنده است ، در خانهء خود بماند وقتى معاويه هلاك شد و ما و شما زنده بوديم از خداوند متعال يارى مىجويم و همت مىطلبيم و مىخواهيم كه عزممان بخشد و ما را به خود وانگذارد كه خداوند همواره با آنهايى است كه پرهيزكارند و نيكوكارانند . چنين پاسخى به آن گروه از مؤمنان از سوى امام از آن جهت بود كه مىدانست ايشان نمىتوانند براى او انجام دهند و حال كه جاى پاى معاويه در كوفه محكم شده و عواملش به ميان قبايل آن رخنه كردهاند و سيل بخششهاى معاويه بر آنان سرازير شده و مزهء امتيازها و وعدههايى كه داده بود چشيدند اگر از صلح ، عدول كند و به كوفه بازگردد - برخورد آنها با وى بدتر از بار نخست خواهد بود لذا ايشان را به شكيبايى و تحمل و انتظار امر خداوند متعال ، فراخواند . از جمله شرايطى كه امام حسن ( ع ) با معاويه كرده بود اينكه شيعيان او و پدرش در هر ديارى كه باشند ، مورد بدرفتارى قرار نگيرند ولى معاوية بن هند ، يكى از آرزوهاى ديرينش اين بود كه تمامى آنهايى را كه هر گونه رابطه و پيوندى به خاندان علوى داشتند ، از ميان ببرد . او در اين راه از به كار بردن هيچ وسيلهاى در رابطه با آزار و شكنجه